بسم الله الرحمن الرحیم

آقای آموزش و پرورش سلام

آقای آموزش و پرورش یک لحظه نگاه مبارکتان را از پنجره به بیرون بیاندازید ...

از تماشای این منظره برفی لذت می برید؟ می بینید برف همه جا را سپید پوش کرده؟ می بینید بچه های مردم یج زده اند و همین طور قندیل بسته وسط خیابان عین مجسمه خشکیده اند گویی صاعقه بر سرشان فرود آمده ؟ می بینید دسته کلاغ ها عجیب قار قار می کنند از سرما .گویی خبر از زلزله ای مهیب می دهند ...؟

به راستی چه باید کرد ؟ زمستان نیز از چهار فصل خداوند است هر سال دراین موقع زمستان چهره خود را به ما می نمایاند و ما چاره ای جز ها کردن دست های خود و تحمل کردن یخ بستن دماغمان نداریم...

آقای آموزش و پرورش زمستان است فصل برف و سوز و سرما ...

آ قای آموزش و پرورش تمام شهر جامه ی سپید پوشیده ! نه فقط مناطق یک تا پنج .

خود بنده چندین سال است از پدر گرامی درخواست کردم منزل خود را به قصد مناطق یک تا پنج بدرود گوییم ولی پدر گرامی فرمودند که نرخ خانه گران است و اسباب کشی کاری بس مشکل و طاقت فرسا ... خلاصه از من اصرار از پدر انکار...  

حالا که دوران تحصیلاتم رو به اتمام است در این واپسین روزهای سال یکهزار و سیصد و هشتاد و پنج از شما درخواست می کنم در صورت تعطیلی مدارس مناطق محترم یک تا پنج نوک قلم را کمی بیشتر بچرخانید و یکی دو منطقه به مناطق یاد شده اضافه نمایید امید است طاعات و عبادات شما مورد قبول درگاه احدیت قرار گیرد انشا الله...

باز هم از زحمات شما که کاری بس مشکل و طاقت فرسا بر عهده دارید تشکر و قدر دانی می نماییم و فردا منتظر شنیدن پیغام شور انگیز و مسرت بخش شما از اخبار ورزشی ساعت ۶:۳۰ بامداد یا احیانآ اخبار سراسری ساعت ۷ بامداد هستیم امیدواریم دیر و زود داشته باشد اما سوخت و سوز نداشته باشد...

دعای خیر ملت شریف و همیشه در صحنه ی ایران اسلامی و همین طور دانش آموزان پاکدل بدرقه راهتان باد...

                                 با آرزوی کامیابی برای شما